비클래식

อ๊ายยยยยยยยย
วันนี้แค่อยากบันทึกความประทับใจเอาไว้ ><

เนื่องจากว่า วันนี้ไปงาน Love, Faith  Born to be TVXQ มา
แล้วก็ดันไปคนเดียว - -" เงอะๆ งะๆ มาก อาเจ้แกก็ยังดั้นด้นจะไป ฮ่าๆๆๆ (เพราะใจมันเรียกร้อง)
แต่แอบไกลนิดนึง กว่าจะไปถึงก็ปาเข้าไปบ่ายโมง ออกจากหอประมาณ 10 โมงครึ่ง *[]*

พอไปถึง... ไม่คิดว่าสถานที่มันจะใหญ่ขนาดเน้ คือหาตำแหน่งที่จัดงานเค้าไม่เจอ - -"
เลยดิ่งไปที่พี่รปภ. ทันที ฮ่าๆๆๆ "พี่คะ บลาๆๆๆๆๆๆ ~ "
ยังไม่ทันจะพูดจบ... " เลี้ยงขวาตรงไป ลิฟท์แก้ว ชั้น T "....
หลังจากตั้งสติ ทบทวนที่พี่เค้าบอกได้ ก็รีบขอบคุณ แล้วจ้ำอ้าวทันที = =

พอไปถึง ก็ลงทะเบียนเข้างานปกติ
คนก็พอประมาณ ขอบอกว่า เหงามากกกกกกก T T
คือเราไปตัวคนเดียว มันก็เปลี่ยวๆ อ่ะ เดินไปทางไหนก็เก้ๆ กังๆ
แล้วส่วนใหญ่เป็นวัยน้องๆ กำลังใสๆ กันทั้งนั้น ไอ่เราก็แก่แล้ว ว่างั้นเถอะ - -"
เดินดูของอยู่สักพัก ก็ไปจับฉลากซะหน่อย เสี่ยงดวงดู เผื่อปาร์คจะให้โชค แต่ก็มิได้นำพา~ ฮ่าๆๆๆ

(แต่เค้าก็ไม่โทษปาร์คหรอกน๊า
ถึงเค้าจะหยิบแต่รูปปาร์คแล้วไม่ได้อะไรเลยก็เถอะ <<< ไม่โทษ แต่ฟังดูเหมือนปาร์คผิด 55+)

พอไม่รู้จะดูอะไรแล้วก็เลยไปนั่งจุ้มปุ๊กคนเดียว อยู่แถวๆ เวที
คนอื่นเค้าก็มากันเป็นกลุ่ม แล้วดูเราสิ ! เศร้าได้อีก เดียวดายยย T T~
ก็ดูเค้าเต้นโคฟกัน แจกรางวัลกันไป .....

สักพัก เค้าก็เริ่มแจกรูปของเมมเบอร์แต่ละคน โดยการจับหางบัตรเข้างาน
ตอนแรก็ไม่ได้อะไร เพราะถอดใจ เรามันคนอับโชค T T
แต่พอมาถึง ปาร์ค ยูชอน  กึ่ก ...... แอบกรี๊ดในใจ เพราะมาคนเดียว 55+
(ในหัวก็คิดไปว่า........ ใครวะ ?  โชคดีแท้ อยากได้บ้างงงง)
ก็ตั้งใจฟังขึ้นมาหน่อย แต่เค้าก็รักทุกคนน๊า.... คนนี้พิเศษนิดโหน่ยยยยเอ๊งงงงง >w<~
เค้าก็จับหางบัตรขึ้นมา ........

"ขึ้นต้นด้วย หนึ่ง"..... (บ๊ะ ยังพอลุ้น ขอให้เป็นชั้นทีเถ้อออ )
"ลงท้ายด้วย ศูนย์" ........ (กรี๊ดดดดดดดด ชั้นก็ลงด้วย ศูนย์ !!!)

"หนึ่ง สอง ศูนย์ " ........ (............)

ทุกอย่างหยุดนึ่งไปชัวขณะ ....
อาเจ้นั่งหน้าเหวอ ปากหวอไม่ได้สติอยู่ 5 วิได้
ควานหาบัตรในกระเป๋า แล้วหยิบขึ้นมาดู .......
หันไปถามน้องที่นังข้างหลัง ...... "หนึ่ง สอง ศูนย์ ใช่มั้ยคะ"
น้องก็งงๆ พร้อมพยักหน้า ....(แอบฮาตัวเอง สติหลุดไปแล้ว~)

รู้ตัวอีกทีเรากำลังเดินไปหน้าเวที เพื่อไปรับรูปของ ปาร์ค !!!!
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด อาเจ้ อยากจะกรี๊ดมันตรงนั้นเลย แต่มันกรี๊ดไม่ออก
ขนาดหน้าตายังปั้นไม่ถูกเลยตอนนั้น (นี่ชั้นได้จริงๆ หรอเนี่ยยยย !!!!)
ก็ไม่แปลกหรอก สำหรับเราอ่ะนะ
ที่อะไรจะดูตื่นเต้น ดีใจได้ขนาดนี้ กะอิแค่รูปใบเดียว !
(แค่รูปใบเดียว !.... แต่นั่นมันไม่ใช่ความคิดเรา !)
เพราะปกติไม่เคยจะมีโชคอะไรกะเค้าอยู่แล้ว
แถมบางทีเค้าก็แจกด้วยการตอบคำถาม ไปเต้น ไปร้องเพลง บลาๆๆๆ
ซึ่ง จุดนี้ อาเจ้เป็นคนหน้าบ๊างบางแต่กำเนิด - - ขี้อายอ่ะ
ไม่มีทางจะลุ้นรางวัลกะเค้าแน่นอน ก็เลยรูสึกดีใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ที่ได้
และที่สำคัญที่สุด ...
คือเราได้คนที่สำคัญ(พิเศษ)กับเราที่สุด นั่นก็คือ ปาร์คคะค๋าาาาาน่านเองงง >///<
อันนี้แหละที่ทำให้เราดีใจเข้าไปอีกเป็นร้อย เป็นพัน เป็นล้านเท่า

แอบขำตัวเอง พอไปรับรูปมาแล้ว ก็ยังเหวออยู่
แล้วดันเดินยิ้มกับรูป จนมาถึงที่ ที่นั่งอยู่ก่อนหน้านี้
มือไม้ก็ยังสั่นอยู่ หยิบเลขบัตรขึ้นมาดูอีกที 555+ มือก็สั่นงึกๆๆๆๆ
ก็พยายามเกร็งไม่ให้สั่นแล้วอ่ะนะ เพราะอายน้องๆ ข้างๆ ฮาาาาาาา~

วันนี้เลยมีความสุขมากกกกกก แฮปปี้สุดๆ
แถมยังได้เพื่อนใหม่ด้วยหนึ่งคน หลังๆ เลยนั่งดูอย่างออกรสออกชาติหน่อย เพราะมีเพื่อนกรี๊ดแล้ว ฮ่าๆๆๆ

แถมตอนกลับ กำลังยืนรอรถอยู่ที่ป้ายรถเมล์
หันหลังไป กึ่ก........ จุนซู !!!!!! (มายังไงลูก ?)
ในใจก็คิดว่า นี่ชั้นหิวจนตาลายขนาดนี้เลยหรอ เพราะไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวัน - -"
แต่พระเจ้า เค้าคือจุนซู จริงๆ ค่ะ !!! มีน้องเค้าหอบหิ้วป้ายคัตที่เป็นรูปหนูจุนจังในงานเพื่อเอากลับบ้าน *[]*
ใหญ่เว่อร์ พี่นับถือน้องจริงๆ นะเนี่ย พาจุนจังกลับบ้านดีๆ นะคะ ฮาาาาา~

แล้วเราก็ดันขึ้นรถสายเดียวกับน้องกลุ่มนั้น และจุนจังด้วย !
(ให้ตายเถอะ !!! นั่งรถเมล์คันเดียวกับจุนซู ดงบังชินกิ !!!)
ตอนขึ้นรถ ก็พอดีว่าเราขึ้นนำหน้าน้องเค้ามาก่อน
แล้วก็ได้ยินน้องเค้าพูดว่า "จุนซูๆ ขึ้นไปก่อน"
555+ เราได้ยินก็อดยิ้มไม่ได้อ่ะ น่าร๊ากกกกกกกก กรี๊ดๆ
แล้วขอบอกว่า เรานั่งแอบมองหน้าจุนซูตลอดเลยอ่ะ เพราะว่านั่งเยื้องๆ กะกลุ่มน้องเค้า
จุนจังน่าร๊ากกกกก อยากได้บ้าง ใหญ่ดี ฮ่าๆๆๆๆ

สรุป วันนี้แฮปปี้มาก นั่งรถเมล์กลับบ้านพร้อมจุนซู แถมมีปาร์คนั่งตักมาด้วยอีก อ๊ากกกก
(ก็รูปที่เราได้อ่ะแหละ วางอย่างทนุถนอมบนตัก >///<)

โอ๊ยยยยอิ่มเอมมม หน้าบานนนจนถึงบ้านเลย ฮ่าๆๆๆ

วันนี้ไปแล้วจ้า พรุ่งนี้ก็ต้องออกอีก (ไม่หยุดหย่อน)
คราวหน้าเจอกันพร้อมขยะเน้ ><
บ๊ายบาย กู๊ดไนท์จ้า^^

★ รักปาร์ค รักดงบังชินกิที่ซู๊ดดดดดด~ ★

หวัดดีจ้า (บอกไว้ก่อนว่าเรื่อยเปื่อยนะ  ..เอนทรี่นี้ = =)

พักนี้เหนื๊อยเหนื่อย ~
บางทีทำงานๆ อยู่ ก็ละงานจากหน้าคอมวาดรูปเล่นมันซะงั้น
แบบว่าไม่ไหวแล้ว... ขอชั้นระบายอารมณ์หน่อยเถอะ TT TT
(ถือซะว่า แทนการกรี๊ดใส่หน้าลูกค้าแล้วกัน!!! เพราะมันทำไม่ด้ายยยยยย )

และเนี่องจากเราชอบวาดการ์ตูนที่เป็นแต่ตัวผู้หญิง
เวลาอยากจะวาดอะไรที่เป็นแบบความรัก กุ๊กกิ๊กเงี้ย มันก็เลยแบบ ไม่ถนัด ฮ่าๆๆๆ
(คือไม่ถนัดจะว่าผู้ชายว่างั้นเถ้ออออ ไม่ชอบวาดด้วย ทำไปตามหน้าที่ - -" )
ก็เลยวาดมันแบบหญิงกับหญิงเนี่ยแหละ !!!
......... เย้ยยยย หยุดเลย อย่าคิดไกลๆ

(เค้ายังไม่ทันคิดอะไร มันร้อนตัวไปเองทั้งสิ้น ฮ่าๆๆๆ)

สำหรับผู้หญิงเลยนะ (เราถือเอาตัวเราเป็นหลัก 555+ ซะงั้นน่ะ)
แน่นอนว่าจะต้องมีเพื่อนสาวที่ซี้ สุดสู๊ดดดดด อย่างน้อยหนึ่งคนแน่นอน
ซี้กันถึงขั้นนแบบว่า เปิดเผยอ่ะ = = (คือก็เห็นอะไรๆ กันมาเยอะแล้ว กร้ากกกก)
แล้วก็แบบของเธอก็เหมือนของชั้น ของชั้นก็เหมือนของชั้น (!?) 555+
หยิบใช้กันได้หมด (ไม่คืนด้วย รองเท้าช้านนนน เอาคืนม๊าาา)
บ้านเธอก็เหมือนบ้านชั้น เข้านอกออกใน ทะลุปรุโปร่ง พ่อแม่ไฟเขียว (เอ๊ะ !  ยังไง ?)

หรือออออ ซี้กันขนาดที่ว่า มนุษย์ผู้ชายบางคน เริ่มสงสัยในความสัมพันธ์ของเรากับเพื่อน
แอบคิดไปว่า..... นี่พวกเธอเป็นแค่เพื่อนกันจริงหรอ ????  
ขอบอกว่ามีจริงๆ แฟนเพื่อนเรานี่แหละ ตอนเค้าคบกันใหม่ๆ ไอ่เราก็แอบฮา
บางทีก็เลยแกล้งให้(แฟนเพื่อน)มันคิดมากไปซะอย่างงั้น หนุกดี (ขอโทษด้วยนะแก)

อืมวาดแล้วก็ทำให้นึกถึงมันขึ้นมา 55+

เพื่อนคนนี้ของเราชื่อ ยุ้ย
หลวมตัวคบมาได้ 7 ปีแล้ว 555+ (อ่ะล้อเล่น รักแกนะเว่ย !)
ยุ้ย.... ถ้าเทียบกับเราแล้ว ยุ้ยจะเป็นคนที่ดูเป็นผู้หญิงกว่า สวยกว่า หุ่นดีกว่า 555+ (ดีกว่าชั้นหมดเลยเธอ)
ที่สำคัญ .... ยุ้ยขอบทำกับข้าว และทำอร่อยมาก ! ยกให้ 5 นิ้วเลย (ตรงข้ามกับเรา ซิ่งทำไม่เป็น กินอย่างเดียว!) เวลามาบ้าน แล้วพ่อแม่เราไม่อยู่ ยุ้ยจะชอบเดินไปค้ยของในตู้เย็น
แล้วถามว่า "มีไรกินบ้างวะ"  แต่ความหมายของยุ้ยคือ มีอะไรที่พอจะใช้ทำอะไรกินได้บ้าง ? - -

ยุ้ยเป็นคนช้าๆ อึนๆ (บางทีก็ดูป้าๆ 555+)
แต่ยุ้ยน่ารักนะ ใจเย็น ไม่ถือโทษโกรธใคร แต่เรานี่ไม่ได้เลย ร้อนยังกะไฟ (อารมณ์ทั้งร้อน และรุนแรง)
จำได้ว่าเรากับยุ้ย เคยทะเลาะกันแบบรุนแรงมากกก ครั้งนึง ครั้งเดียวจริงๆ..


ตอนนั้น ม.ปลาย จำไม่ได้แล้วว่าเพราะสาเหตุอะไร ?
แต่ไม่พูดกันเป็นอาทิตย์เลย (ใจแข็งกันมาก เหอะๆ)
เรากะยุ้ย จะเรียนพิเศษด้วยกันตอนเย็น ทุกวันอังคารกะพฤหัส กว่าจะเลิกก็ทุ่ม 2 ทุ่มได้
แล้วยุ้ยก็จะต้องมารอรถประจำ ที่รับส่งนักเรียนช่วงภาคค่ำ ที่ปากซอยบ้านเราอีกที
เพราะบ้านยุ้ยใกลมาก รถก็หมดแล้ว
และจะมีเรา กับพ่อ รออยู่เป็นเพื่อนทุกครั้ง...

แต่เนื่องจากว่า ...... ตอนนั้นคนมันโกรธกันอยู่ !!!

เราเลยไม่อยู่รอเป็นเพื่อนยุ้ยเหมือนเคย
เดินกลับเข้าบ้านหน้าตาเฉย ทั้งที่ตอนนั้นมืดแล้ว
...... แต่เราก็ปล่อยยุ้ยไว้คนเดียว (ใจร้ายมาก !!!!)

พอเข้าบ้านมา พ่อก็ถามเราว่า "ยุ้ยล่ะ กลับไปแล้วหรอ ?"

เราก็เงียบไปแปบ ........

"รออยู่นั่นแหละ หนูเข้ามาก่อน โกรธกันอยู่ !"    เราก็ตอบพ่อไป...
แค่นั้นแหละ ! พ่อก็เลย ...

" ไม่ได้ ทำงี้ไม่ได้ ให้ยุ้ยรอคนเดียวได้ไง ไปเลย ออกไปกะพ่อ มีไรกัน โกรธไรกันไปคุยกันให้รู้เรื่อง
ทำแบบนี้ไม่ได้" บลาๆๆๆๆ ....... (จำได้ว่าโดนพ่อสวดยาวมากอ่ะ - -)

เราก็เดินตามหลังพ่อไป ก็เห็นยุ้ยยืนรออยู่คนเดียว
ตอนนั้นแอบใจหายอ่ะ คิดว่าถ้าเป็นเราล่ะ ยืนรอคนเดียวมืดๆ จะทำไง ?
คงร้องไห้ขี้มูกโป่งไปแล้วว เชื่อได้ - -
(ทำไมเราใจร้ายได้ขนาดนั้นอ่ะ เลวๆ ไงไม่รู้ - -)

พอเดินไปใกล้ๆ  ... ก็เลยเรียก "ยุ้ย !"  ....... ยุ้ยก็หันมา (เงียบ)
หลังจากนั้นพูดอะไรไม่ออกอ่ะ ตื้อเลย แล้วน้ำตามันก็ไหล ...
ก็เลยเดินเข้าไปกอดคอยุ้ย แต่ก็ยังไม่ได้พูดอะไรกัน ...ต่างคนต่างเงียบ
กอดกันสักพักอ่ะ .....
เรา : "ขอโทษว่ะ"    (กว่ามันจะพูดออก - -)
ยุ้ย :"เออ ไม่เป็นไร"   (แต่มันก็ร้องไปแล้วเหมือนกันตอนนั้น.. )
แล้วก็ยังกอดกันอยู่สักพัก จนทุกอย่างคลี่คลาย 555+

นะ ! .....ไม่ต้องพูดอะไรมาก แค่คำว่า ขอโทษ เท่านั้นจริงๆ .... ทุกอย่างก็จบ...
(ส่วนพ่อ.. ไปนั่งอ่าน นสพ.สบายใจเฉิบ ในร้านบาเบอร์ที่รู้จักกันหน้าปากซอย ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ ฮาาา)
........................

พักนี้ไม่ค่อยได้เจอ ได้คุยกันเท่าไรเลยกะเพื่อนคนนี้
แต่ลึกๆ ก็ยังรู้กันอยู่ว่ามันเป็นยังไง (ก็เหมือนเดิม ใช่มั้ยแก 55+)
อย่างที่บอก ซี้ สุดสู๊ดดดดด ที่สุดของซี้อ่ะ บางทีมันก็ไม่ต้องพูดอะไรมากมายจริงๆ นะ ^^

คิดถึงแกนะ เมื่อไรจะว่างมาเที่ยวด้วยกันล่ะเนี่ย .... ^^

 

......
ไม่เคยจะอัพเรื่องราวด้านนี้ของตัวเองลงในบล็อคเลย

แต่วันนี้.....ขอวันนึง
เพื่อลีดเดอร์  .... Park Jaebom ... ของเรา....

เราซึ่งเป็น hottest !!!

ถึงจะเทียบกับคนอื่นแล้ว เราเป็นได้แค่ hottest ปลายแถวก็เถอะ
เพราะหลังๆ ไม่ได้ตามเท่าที่ควร ... ล่าสุดนี้ก็ไม่ได้ตาม
แต่ก็ไม่คิด ว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
มันกระทันหัน และรวดเร็วเกินไป
ทุกอย่างกำลังไปได้ดี ไม่ใช่หรอ ...

ทำไม ???

ทำไมถึงได้รุนแรงขนาดนี้ ?
ทำไมต้องทำลาย เพื่ออะไร ? ได้อะไร ?

ทำไมต้องรื้อฟื้นอดีต ขึ้นมาทำลายปัจจุบัน ....และอนาคต..
ใครบ้างไม่เคยผิด ไม่เคยพลาดเลยในชีวิตนี้

ให้อภัย...
ยากเกินไปมั้ย กับคนๆ นึง
ที่เค้าให้ความสุข ให้รอยยิ้มกับคนอื่นๆ ได้อีกตั้งมากมาย

ความผิดพลาดแค่ครั้งเดียว...
ต้อง ต้องโทษขนาดนี้เลยหรอ...

...........

ลีดเดอร์...
ปาร์คแจบอม ...

รีบกลับมานะ 
คุณบอกว่าคุณจะกลับมา
ชั้นก็จะเขื่อ เชื่ออย่างที่เคยเชื่อ .....

2PM ...
สำหรับชั้นแล้ว เค้ามีกัน 7 คน
7 คนที่รวมกันเป็นหนึ่งเดียว
รวมกันเป็น 2PM
และลีดเดอร์ก็คือ ปาร์คแจบอม ....

 ........................

ตอนแรกที่รู้ข่าว รู้สึกหน้าชา เรี่ยวแรงหายไปหมด .....
งานการ ทุกอย่างไม่เป็นอันทำอะไรเลย วันนี้มันวางปล่าว
มันโหวงไปหมด ....

น้ำตาเอ่อคลอ พาลจะไหลอยู่ตลอดเวลา
แต่ก็ต้องฝืนเก็บมันมาปล่อยที่บ้าน...
เพราะยากที่จะอธิบายจริงๆ หากมีคนถามว่าเพราะอะไร ? ร้องทำไม ?

เสียใจ   เสียใจจริงๆ ....
อยากให้ทุกอย่างเป็นแค่ความฝัน....

เมื่อไรชั้นจะตื่นซะที
ฝันนานเกินไปแล้ว ..... 

..................................

เพลงนี้เป็นเพลงที่ เจย์ จุนซู และ จุนโฮ ร้องด้วยกัน น่าจะที่คลื่นวิทยุอ่ะไรสักอย่าง
เราชอบมาก มันเพราะ ...... แต่ก็ปนเศร้าอยู่ไม่น้อย
เพิ่งมารู้ความหมายของเพลงนี้ ก็วันนี้ ...

기대 -나윤권
ความหวัง-นายูนกอน

나 먼저 돌아서야 하는데 괜찮은 척 웃고 있는데
ฉันควรจะต้องไปก่อนเธอ ฉันกำลังยิ้ม และแกล้งทำเหมือนว่าไม่เป็นไร

내 가슴은 싫다고 붙잡으라고 눈물을 만들어
แต่หัวใจฉันไม่ได้บอกอย่างนั้น ฉันควรจับเธอไว้ไม่ให้เธอไปจากฉัน นี่ทำให้ชั้นมีน้ำตา

사랑한다 말하던 입술이 나만 담던 예쁜 두 눈이
ปากของชั้นที่เคยบอกว่ารักเธอตาคู่สวยของเธอที่เคยมองแต่ฉัน

이젠 내가 미운지 나 아닌 곳만 보려 하는 너
แต่ตอนนี้มันกลับมองไปที่อื่น

내 욕심이 자꾸만 자라서 너의 자릴 밀어낸 걸 모르고
ความเห็นแก่ตัวของฉันมันเพิ่มขั้น และฉันก็ไม่รู้เลยว่านั่นเปนการผลักเธอไปจากชั้น

너만 탓하고 투정만 부린 걸 왜 사랑은 한발 느린지
ฉันเอาแต่บ่นและว่าคุณ ทำไมความรักจึงเปนเช่นนี้

겁이 나 강하지 못한 나, 너 없인 무엇도 아닌 나
ชั้นกลัวที่ชั้นไม่อาจเข้มแข็งได้ เมื่อไม่มีเธอชั้นก้อว่างเปล่า

이 맘속에 너 하나만 안고 알고 살아온 날
หัวใจกอดชั้นกอดเทอเอาไว้ ฉันอยู่โดยรู้จักแค่เทอ

알잖아 너 밖에 없는 날 알잖아
คุณรู้ ว่าคุณคือสิ่งเดียวที่ชั้นมี

니가 나의 하늘이던 그 날에 안겨 울고 웃던 나처럼
เหมือนกับวันนั้น วันที่คุณเคยเปนเหมือนท้องฟ้าของชั้น วันที่เราหัวเราะและร้องไห้ไปด้วยกัน

다시 사랑할 수 있도록 해줘
ขอให้เราได้รักกันเหมือนกับวันนั้น

아무것도 바라지 않는데 그저 곁에 있어주면 되는데
ชั้นไม่ขออะไรเลย ถ้าเพียงคุณสามารถมาอยุ่ข้างฉันได้

날 다 버려도 너만 믿어주면 나 뭐든지 할 것 같은데
ฉันจะทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง ถ้าแค่เชื่อเพียงคุณ ก้อเหมือนว่าชั้นจะทำทุกอย่างได้

겁이 나 강하지 못한 나, 너 없인 무엇도 아닌 나
ชั้นกลัวที่ชั้นไม่อาจเข้มแข็งได้ เมื่อไม่มีเธอชั้นก้อว่างเปล่า

이 맘속에 너 하나만 안고 알고 살아온 날
หัวใจกอดชั้นกอดเทอเอาไว้ ฉันอยู่โดยรู้จักแค่เทอมาตลอด

알잖아 너 밖에 없는 날 알잖아
คุณรู้ ว่าคุณคือสิ่งเดียวที่ชั้นมี

니가 나의 하늘이던 그 날에 안겨 울고 웃던 나처럼
เหมือนกับวันนั้น วันที่คุณเคยเปนเหมือนท้องฟ้าของชั้น วันที่เราหัวเราะและร้องไห้ไปด้วยกัน

다시 한 번 내게 기회를 줘
ให้โอกาสชั้นอีกซักครั้งเถอะ

기억하니 마주 잡은 두 손 안의 약속을
จำได้ไหม ตอนที่เราจับมือให้สัญญากัน

바다가 마르고 별이 잠들 날까지
จนกว่า ทะเลจะแห้งเหือด จนถึงวันที่ดวงดาวจะดับ

그 어떤 일이 우릴 갈라 놓아도
ไม่ว่าอะไรจะมาแยกเราจากกัน

I do. I’ll always be with you

사랑해 난 이 마음 변하지 않아
ฉันรักเธอ หัวใจของฉันไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

잠시 세상에 널 빌려 준거라 생각하고 기다릴 테니
ฉันรอวันที่โลก จะให้ฉันยืมตัวเธอมาชั่วคราว

다시 돌아온단 한마디면 돼
แค่คุณบอกว่าตุณจะกลับมา เท่านั้นก้อพอ

thai lyrics+trans by appii @ popcorn

ชอบท่อนสุดท้ายจัง

มันทำให้ชั้นมีความหวัง.....

                        ...... อย่าไปนาน รีบกลับมานะ .... ลีดเดอร์

 

หวัดดีจ้า
แห่ะๆ หนีไปเที่ยวชะอำมา 2 วัน 1 คืน
ไปดูคอนเสิร์ต love song @ sea
เวลาน้อยไปหน่อยแต่ก็สนุกและมีความสุขมาก ^ ^

ต้องขอบอกว่าทริปนี้ เป็นทริปที่โชคดีมากๆ
โชคดีที่สุดเลย ตั้งแต่ไปเที่ยวกันมา ฮ่าๆๆๆ
ไม่รู้ว่าใครไปสร้างบุญสะสมไว้ตั้งแต่เมื่อไร....

เจอแต่คนดี มีน้ำใจ
ที่พักก็ดี พี่เจ้าของ (พี่เกื้อ พี่สไหว) ก็ใจดีมากกกก
ที่พักชื่อว่า "รังเย็น" ร่มรื่นเย็นสบาย น่าอยู่สมชื่อมากๆ
(บอกกับพี่เค้าไว้ว่าจะโปรโมทในบล็อคให้ ฮ่าๆๆ)
อาจจะเห็นว่าเราเป็นผู้หญิงกันหมด 4 คนด้วยมั้ง
(ถึงจะดูถึกๆ ไปหน่อยก็เถอะ = =)
พี่เค้าก็เลยช่วยไปส่งให้ที่งานคอนเสิร์ต
ซึ่งทั้ง 4 หน่อที่ไปกันนี้ ก็ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวเลยว่ามันจัดอีกที่นึง
บัตรคอนบอกว่าชะอำ มันก็ชะอำกันโลดดด
แต่ความจริงแล้ว มันมีชะอำเหนือ ชะอำใต้ ชะอำบลาๆๆๆ ด้วยนี่ซิ

แถมหลังจบคอนเสิร์ต ก็ตี 2 แล้ว *[]*
มีสาวสวย 2 คน ช่วยไปส่งถึงที่พักด้วย (โอ้ว.....สวรรค์)
เพราะว่าเค้าก็กลับทางนั้นอยู่แล้ว เป็นอะไรที่โชคดีมากๆๆ เลย
น่าประทับใจสุดๆ ด้วย
(คนดียังมีอยู่ในโลก และพบเจอได้ทั่วไป)

ทริปนี้จะว่าไปก็ไม่มีอะไรมาก
แต่กลับรู้สึกประทับใจแบบสุดๆ ไปเลย ^ ^

...........................................................

อย่างที่เคยบอก ว่าเราเขียนบรรยาย เล่าเรื่องอะไรไม่ค่อยเก่ง - -"
เลยเน้นรูปละกันเนาะ ให้รูปเล่าเรื่อง
(ซึ่งก็ดูไม่ค่อยช่วย 55)

วันนี้ไปแล้วจ้า
(แวะมาอัพ อิอิ) ฝันดีทุกคน

 

 

หายไปนานเลย แบบว่า............หมดมุข เหอะๆ ....

มาอัพสักนิดเนาะ (แอบตีมใหม่ด้วยนะ ><)

เนื่องจากว่า เดือนนี้....เป็นเดือนเกิดของน้องคนสำคัญคนนึง
ซึ่งไม่ได้มีความสัมพันธทางสายเลือดแต่อย่างใด แต่ก็รักเหมือนน้องหล่ะ ^ ^

ก็เลยอยากจะทำของขวัญให้เค้า ไหนๆ ก็จะได้เจอน้องเค้าแล้ว
นานๆ จะได้เจอกันทีอ่ะนะ (ซึ่งมันไม่ง่ายเลย)
แล้วก็จะได้ให้กับมือน้องเค้าด้วย ได้ไม่ต้องส่งทางไปรษณีย์
ให้กับมือ เผื่อจะถ่ายทอดอะไรไปถึงผู้รับได้มากกว่า...

แต่คิดไปคิดมาก็ไม่รู้จะทำอะไรให้น้องดี (เพราะน้องคงมีเพรียบพร้อมไปหมดแล้ว)
รู้แค่ว่าอยากจะให้เป็นของที่เราทำเอง ..... คิดๆๆๆ จนเวลาเหลือน้อยเต็มที
ก็เอาเป็นว่าทำอันนี้แหละให้น้อง

ถุงผ้าที่เราเพ้นต์เอง วาดเองกะมือ
อาจจะไม่สวยเท่าไร ด้วยเวลาที่เร่งรัด
ราคาก็ไม่ได้สูงเท่าไร แค่ถุง 1 ใบกับปากกาสีๆ ไม่กี่ด้าม
แต่ที่พี่วาดลงไปน่ะ จากใจเลยนะ (อะค่อก อะแค่ก อยากจะอ้วก...>< )

สเก็ตคร่าวๆ ลงกระดาษนิดนึง ว่าจะวาดอะไรบ้างดี ?

ก็วาดการ์ตูนปกติของเรานั่นแหละ
แต่มีเค้ก กับคำว่า HBD เข้าไปหน่อย น้องจะได้รู้ว่าให้เนื่องในวันเกิดนะ
ไม่ได้เอามาแจกให้ช่วยกันใช้ เพื่อรณรงค์ลดภาวะโลกร้อน 55+ (แต่มันก็ช่วยได้หน่า)

กระเป๋าใบไม่ใหญ่เท่าไร
แต่ถ้าเห็นน้องเอาไปใช้เราคงจะดีใจมากเลย ^ ^

ก่อนให้ก็ขอผูกโบว์ซะหน่อย (ให้มันดูเป็นของขวัญหน่อยอ่ะ - -")
เวลาให้น้องจะได้ไม่เขิน 555 (ก้อนอะไรก็ไม่รู้ ม้วนมายังกะผ้าขี้ริ้ว)
และแน่นอน เราได้ยัดกระดาษแผ่นนึงที่มีข้อความ แฮบปี้เบิร์ทเดย์ กึ่งๆ จดหมายเข้าไปในถุงด้วย

เพราะตอนเจอกันคงไม่ได้พูดอะไรมาก
จำไม่ได้แล้วว่าเขียนอะไรไปมั่ง แต่คิดว่าน้องได้อ่านคงจะอมยิ้มมั่งแหละ 555+

ตอนนี้ยังไม่ถึงวันเกิดน้องเค้าเลย
ให้ก่อนล่วงหน้าไปนานมากอ่ะ -_-"
งั้นก็อีกรอบละกัน

Happy Birthday to you you
Happy Birthday to you you
Happy Birthday Happy Birthday .....
Happy Birthday to you .......

สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะน้องชาย .... มีความสุขมากๆ

 

 

***  ขอบคุณซิ่งกะตาลมากเลยนะ วันนั้น 555+ รักแก๊ รักแก...

ฉันไม่ใช่คนดี หรือคนใจดี
แต่...ฉันก็พยายามที่จะเป็นอยู่..
ตัวฉันเอง เป็นคนไม่ค่อยพูด ฉันพูดไม่เก่ง
พ่อบอกว่าแม่เป็นคนปากหนัก.......ฉันคงเหมือนแม่
แต่ฉันก็พยายามจะทำตัวเฮฮา และชวนคุยเท่าที่สามารถ
เพื่อไม่อยากให้ใครเบื่อหรืออึดอัด ที่มีฉันไปด้วย

ฉันเป็นคนหัวเราะง่าย เส้นตื่น ขี้ขำ
แต่ก็ไม่ใช่เรื่องตลกทุกเรื่องที่คนอื่นเค้าจะขำกัน
เพราะบางทีเรื่องนั้น ฉันได้กลายเป็นตัวตลก ในสายตาคนอื่น
ฉันเป็นคนซื้อบื้อ และฉันก็ไม่เคยจะเถียงหรือปฏิเสธ
แต่ได้โปรดอย่าคิดว่าฉัน จะเป็นแบบนั้นเสมอไป หรือตลอดไป
อย่าเอาเรื่องที่ผ่านมา มาตัดสินฉันในปัจจุบันอีก
ได้โปรดอย่าทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองจมปลักอยู่ที่เดิม

ฉันรู้ว่าข้อเสียของฉันมีมากมาย แต่ฉันก็ไม่เชื่อว่าฉันจะไม่มีข้อดีกับเค้าเลย
คนเรา ไม่ได้รู้ไปหมดทุกเรื่อง และฉันก็เป็นคนๆ นึงเหมือนกัน
ฉันยังมีเรื่องที่ไม่รู้อยู่หลายอย่าง และฉันก็ไม่สามารถรู้ใจคนอื่น
เหมือนที่คนอื่นไม่รู้ใจฉันได้เช่นกัน
ฉันเป็นคนคิดมาก กังวล ขี้โมโห หงุดหงิด กับเรื่องเล็กน้อยได้เสมอ
แต่สำหรับ คนที่ฉันรู้ว่าเค้ากำลังเป็นห่วงฉันจริงๆ
ฉันจะบอกเค้าทุกครั้งที่เค้าถามเสมอ ว่า....ไม่มีอะไร ไม่ได้เป็นอะไร
หรือส่งยิ้มให้เป็นคำตอบ

ตัวฉันอาจจะดู ขี้ขลาด ใจเสาะ
แต่ลึกๆ ฉันมั่นใจว่า ฉันเป็นคนเข้มแข็งและอดทน 
และน้ำตา ก็เป็นสิ่งที่ห้ามไม่ได้ ถ้ามันจะไหลออกมาบ้างบางครั้ง
เมื่อฉันมีปัญหาหรือท้อ ฉันจะโทรไปขอกำลังใจจากพ่อกับแม่
...มีอยู่ไม่กี่คำที่พ่อกับแม่บอกฉัน

"เหนื่อยก็กลับมาบ้านเราลูก กลับมาหาพ่อกับแม่"
"หลับหูหลับตาสู้ไว้ลูก"

ฉันจำได้ไม่เคยลืมเพราะนอกจากประโยคเหล่านี้แล้ว
พ่อกับแม่จะเป็นฝ่ายฟังฉัน แม้เสียงฉันตอนนั้นจะมีแต่เสียงสะอื้นก็ตาม....

และฉันก็ผ่านเรื่องพวกนั้นมาได้ด้วยตัวฉันเอง และด้วยกำลังใจนี้

และฉันก็จะผ่านมันไป....
แล้วก็ให้มันผ่านไป...

 

 

วันนี้วันอาทิตย์ ถือว่าเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ของเราเลย ทำงาน 6 วัน เฮ้อ....
ก็เลยอยากพักผ่อน ไม่ค่อยอยากทำอะไรมากสักเท่าไหร่ นอนยาว.......
แต่นอนอยู่เฉยๆ มันก็จะน่าเบื่อไป ก็เลยไปรื้อๆ ข้าวของในห้องดู เผื่อมีอะไรให้ทำ
เพราะบางอย่างตั้งแต่ย้ายหอมา ก็ยังไม่ได้เปิดดูว่ายัดอะไรไปมั่งก็มี - -"
รื้อๆ ไปก็ไปเจอบางอย่างเข้า มันเสียบอยู่ในหนังสือพจนานุกรมที่เคยใช้เรียนสมัยมัธยม
ก็ไม่รู้ว่าทำไมไม่เอามันกลับบ้านไปซะ เพราะตอนนี้คงไม่ต้องใช้มันแล้วหล่ะมั้ง

และสิ่งๆ นั้นก็คือ การ์ดอวยพร Happy Birthday ที่ทำเอง
ตั้งใจทำไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว ช่วงเดือนสิงหา
กะว่าจะเป็นของขวัญเล็กๆน้อยๆ สำหรับคนๆ นึง ในวันเกิดของเค้า
ด้านนอกก็วาดรูปลงสีธรรมดาๆ แล้วเขียน Happy Birthday
ด้านในก็วาดรูปลงสีเหมือนกัน แต่ทำเป็นเหมือน pop-up นิดนึงเพื่อความตื่นเต้น -*-
เป็นรูปหนุ่มน้อยกำลังเล่นกีตาร์ให้สาวเจ้าฟัง
เพราะเจ้าของการ์ดวันเกิดใบนี้ เค้าชอบเล่นกีตาร์นั่นเอง^^

แต่ทำไว้ ....ก็ไม่ได้ให้ จนตอนนี้ก็เลยเวลามาจนปีกว่าแล้ว
...คงจะไม่ได้ให้ และก็คงไม่มีโอกาสจะได้ให้อีกแล้วแแหละ เหอๆ
ก็เก็บเข้าที่ของมัน เสียบอยู่อย่างนั้นต่อไป....

ฉะนั้น ใครที่อยากทำไรก็อย่ารอช้าน๊า รีบๆทำซะ ก่อนจะสายเกินไป^^
นี่ก็ใกล้สิ้นปีแล้ว รีบๆเข้าหล่ะ ปีหน้าจะได้แฮปปี้ๆๆ จ้า